FlashPoker․ պոկեր նրանց համար, ովքեր սպասել չգիտեն

Մի անգամ սովորական քեշ սեղանի մոտ մեռած լոբբիով քսան րոպե նստել եմ՝ ազատ տեղի սպասելով ու սեղանների ցանկն այնպես թարմացնելով, ասես ինձ փող է պարտք։ FlashPoker-ում այդ գլխացավը չկա։ Դանդաղ սեսիան մտածելու ժամանակ է տալիս խնդիրների մի ամբողջ կույտի մասին, իսկ FlashPoker-ում դրանց մեծ մասը պարզապես չկա․ հենց դա է ամբողջ համն ու ամբողջ ռիսկը։

Ի՞նչն է իրականում այն արագ դարձնում

Սովորական առցանց պոկերում դեռ դատարկ ժամանակ կա՝ սպասել, մինչև սեղանը լցվի, մինչև դանդաղ խաղացողները քայլ անեն, մինչև ծրագիրը ձեռքերի միջև վերագործարկվի։ FlashPoker-ը այս ամենը կտրում-գցում է։ Ձեռքդ ֆոլդ ես անում ու նույն պահին հայտնվում բոլորովին նոր ձեռքում, հաճախ լրիվ այլ մրցակիցների հետ, դեռ չհասցրած հասկանալ, թե հենց նոր ինչ ֆոլդ արեցիր։

Իմ անկեղծ առաջին տպավորությունը և ինչու էր այն սխալ

Երբ առաջին անգամ նստեցի FlashPoker խաղալու, կարծում էի՝ տուրբո քեշի պես կլինի․ արագ, իհարկե, բայց հիմնականում նույն որոշումները՝ ավելի բարձր տեմպով։ Քսան րոպե անց հասկացա, որ որոշումներն ավելի արագ եմ կայացնում, քան կարող եմ իրոք մտածել դրանց մասին։ Ոչ թե ձևաչափն էր դա պահանջում, այլ նոր ձեռքերի անվերջ հոսքն էր ուշադրությունս առաջ քաշում՝ չթողնելով կենտրոնանալ առջևիս ձեռքի վրա։ Սա ձևաչափի թերությունը չէ։ Այն անում է ճիշտ այն, ինչի համար ստեղծվել է, իսկ դա նկատելու համար ինձ պարտված մի սեսիա պետք եղավ։

Ո՞ւմ է այս ձևաչափն իրականում պարգևատրում

• Իրոք ավտոմատ պրեֆլոպ խաղ ունեցողներին․ եթե ստանդարտ օփենի մասին պիտի երկար մտածես, տեմպը քեզ կենդանի-կենդանի կուտի։
• Նրանց, ովքեր կարող են ֆոլդ անել՝ առանց դա իրենք իրենց բացատրելու․ ֆոլդը կասկածի տակ դնելու վրա ծախսած ամեն ավելորդ վայրկյանին հաջորդ ձեռքն արդեն սպասում է։
• Նրանց, ովքեր խորության փոխարեն ծավալ են հետապնդում․ այստեղ ոչ ոքի ավելի լավ կարդալով չես հաղթի։ Կհաղթես ավելի լավ կատարումով։

Ո՞ւմ է այն աննկատ պատժում

Ավելի դանդաղ ու կշռադատված ոճով խաղացողն այստեղ կորցնում է ավելին, քան ցույց է տալիս պարտված ձեռքերի սյունակը․ ձևաչափի արագությունն ամեն որոշում հրում է դեպի բնազդ, իսկ դանդաղ խաղի համար ձևավորված բնազդն այստեղ սխալ է աշխատում։ Բանն այն չէ, թե մտածող խաղացողը չի կարող հաղթել FlashPoker-ում։ Պարզապես նա պետք է գիտակցաբար վերակառուցի իր ընթացքը մի ձևաչափի համար, որը հնին հենվելու ժամանակ չի տալիս։

Այն գիշերը, երբ հասկացա՝ ինչու է ձևաչափն այդքան անձնական թվում

Առաջ կարծում էի՝ սեղանի մոտ պարզապես կարճ ուշադրություն ունեմ։ Պարզվեց՝ մեռած ժամանակն ավելի շատ եմ ատում, քան դիսպերսիան։ Հատուկ մի անհանգստություն է կուտակվում, երբ արդեն հինգերորդ օրբիթն է՝ նայում ես, թե դանդաղ սեղանն ինչպես է մինչև քեզ հերթով ֆոլդ անում։ FlashPoker-ը ռումի միակ ձևաչափն է, որն այդ անհանգստությանը հենց սկզբից կուտակվելու տեղ չի տալիս։ Ես այն չընտրեցի, որովհետև մաթեմատիկորեն ինձ համար ավելի ուժեղ էր։ Ընտրեցի, որովհետև մյուս տարբերակում դեռ քարտերը նշանակություն չունեցած՝ մաքուր ձանձրույթից թիլթի մեջ մի ամբողջ սթեք էի քամուն տալու։

Նշանը, որը մատնում է՝ ում տեղն այստեղ չէ

Եթե տեսնում ես, որ մեկի թայմ բանկը սեսիայի ընթացքում արագ ու անընդհատ հալվում է, տեսնում ես մեկին, որի ուղեղին այս ձևաչափը չի սազում։ Պարտադիր չէ, որ վատ խաղացող լինի, պարզապես նրա որոշումների ընթացքին պետք է այն դատարկ ժամանակը, որը FlashPoker-ը համառորեն չի տալիս։ Սա բարոյական թերություն չէ։ Պարզ անհամապատասխանություն է, իսկ լուծումը կա՛մ ընթացքը հարմարեցնելն է, կա՛մ ընդունելը, որ ձևաչափը քոնը չէ, ու լոբբիով սեղան վերադառնալը։

NUTS POKER-ի FlashPoker-ը կառուցված է ծավալից կախվածների ու լոբբին սրտանց ատողների համար։ Եթե դու այդպիսին չես, ձևաչափը դա առաջին տասը ձեռքում կհասկացնի՝ առանց բառերը փափկացնելու։